KAN...

22 Haziran 2010 00:16

  Bir zamanlar Sultanahmet'teki Osmanlı Arşivi'ne tarihe olan ilgim yüzünden gider gelir olmuştum. Osmanlı'nın son asır içindeki Keferdiz ile ilgili envanterlerini incelediğimde binlerce arşiv kaydı karşıma çıktı. Bu belgelerin tasnif edilip tercümesinin yapılması akademik emek ve maliyet gerektiren bir durum... Ancak bu belgelerin ana başlıklarını incelediğimde hayretler içinde kaldım desem yeridir; çünkü belgelerin çok büyük bir kısmı cinayet, kan davası, husumet ve toprak anlaşmazlığı  neticesinde oluşmuş mahkeme kayıtları! Öyle ki bazı resmi vesikalardaki tabirle "insan-ı katliam" çok olduğu için  nahiyeliğin lağvedilip Şiro civarındaki nüfusun azaltılması bile gündeme alınmış...

  Bunları yazma nedenim şu: Bir mevzunun geçmişini iyi bilmek geleceğini doğru görmeye yarar. Ta geçmişten günümüze kadar gelmiş bir alışkanlıktır KEFERDİZ'DE ADAM ÖLDÜRMEK! Ve neticede yükselen sessiz çığlıklar. Öfkeyle büyüyen intikam..kin ve nefretle beslenen kuşaklar..sönen ocaklar, dağılan yuvalar, kopan akrabalıklar..ve en önemlisi kurşunla noktalanan hayatlar, toprağa düşen canlar...

  Cinayetlerin sebebine baktığımızda bir çoğunda ya bir avuç toprak ya da bir kök ağaç meselesi gerekçe oluyor. Ama bunların hiçbiri asıl sebebi gizlemeye yetmiyor. Asıl sebep, İçlerden sökülüp atılamayan "BEN’lik”  duygusudur. Hayvani bir dürtü olan benlik(ene) insani vasıfları kazanmakla azalmakta, kaybetmekle de hızla artmaktadır.Artan enaniyet ve ego  insana kindarlık, nefretlik, yobazlık gibi olumsuz huyları zekr etmekte ve onu insancıl düşünmekten alıkoymaktadır.

   Ruhunu ve kişiliğini kin ve nefret bürümüş bir insanda kabul edilme, benimsenme ,önemsenme söz geçirme hayat memat meselesidir. Fikrini ifade etmekten ziyade gücünün ne denli şiddetli olduğuna ve karşısındaki insanın varlığının bile bir tehdit oluşturduğuna kendisini inandırır. Belindeki silaha sarılmak korkaklığın en açık halidir. Çürüyen ruh hali, insanı Şeytana uyduracak ve bastırılmış duygu dile gelecek; "BANA HAA!" diyecek ve intikamını, hıncını korkusunu öldürmekle çözeceğini sanacaktır! Psikiyatri uzmanlarının dediği gibi cinayet işleyen kişiler akıl hastası olmayıp aklını kullanmaya gerek görmeyen insanlardır.

  Cahiliye Devri'ndeki benliğe bir baktığımızda, çocuğu kız doğdu diye adam yerine konulmamaktan korkan cahiliye insanı o çocuğu diri diri toprağa gömmekten çekinmiyordu. Sevgi dini İslam ise birbirimizi sevmedikçe gerçek iman edemeyeceğimizi net olarak belirtiyor.

  Hz. Bediüzzaman’ın dediği gibi “müslümanın üç büyük düşmanı vardır: Birincisi cehalet, ikincisi zaruret(fakirlik), üçüncüsü ihtilaf(ayrılık)…Cehaleti eğitimle, fakirliği sabır ve çalışmakla, ihtilafı ittifakla yenmeliyiz.” Bu üç büyük düşman omuz omuza vermişken insanın insana düşmanlığı, büyük düşmanlara hizmet etmek değil de nedir? Bu üç büyük düşmanla mücadele ettiğimiz müddetçe buralar abad olacak yoksa viranelerden başka bir şey olmayacak sonunda!

Devir ne eski devir, zihniyet ne eski zihniyet…Kimsenin muhterem Doğanyol halkını töhmet altında bırakmaya hakkı yok.Zulmü alkışlayıp zalimi sevecek  insan yok. İstenilen seviyede olmasa da ilçe ve köylerimizde bir gelişim vardı. Yıllardır ilçemizde üzücü bir olay olmamasından Malatya kamuoyu hep takdirle bahsetmiştir. Doğanyol’dan adliye teşkilatının kaldırılma sebeplerinden biri de uzun zamandan beri adli vaka olmaması değil miydi?

  Taraflı tarafsız herkes elini vicdanına koyup böylesine münferit ve menfur olayın bir daha cereyan etmemesi için azami çaba sarf etmesi gerektiğini unutmamalı. Gözü kesenin kesene tahakküm etmesinin, farkında olmadan niyet okuyuculuğu yapmanın, böyle gelmiş böyle gider demenin, susulması gereken yerde konuşup konuşulması gereken yerde susmanın  nefislerdeki kin ve nefreti hortlatmaktan başka bir işe yaramadığını iyi algılamalı, tutum ve davranışlarımızla birbirimize örnek olmalıyız.

  Pırıl pırıl bir gençliği olan güzel Doğanyolumuza hep sahip çıkmalı ve sosyal sorumluluğumuzun gereği olarak Doğanyol sevdasını her zaman canlı tutmalıyız. Bu sorumluluktan kaçmak tasvip edilemeyecek hadiselerin meydana gelmesine göz yummaktır.

  Şu fani dünyada niyetimiz ve nihayetimiz hoş bir sada bırakmak ola…

Yazar Adi: Ramazan BAYRAK

54321

 Yorum Yaz |  Arkadasina Tavsiye Et |   Sayfayi Yazdir |   Yukari Çik

YORUMLAR (3) Adet